ادلب، پرده آخر سناریوی جنگ سوریه


ادلب، پرده آخر سناریوی جنگ سوریه

نماینده سازمان ملل در امور سوریه هشدار داده است اگر دولت سوریه برنامه حمله علیه تروریست ها در در شمال غرب این کشور را عملی کند “توفانی جدی” در پیش خواهد بود.
 
در شرایطی که تروریست ها در اغلب نقاط سوریه با شکست مواجه شده‌اند چنین حمله‌ای می‌تواند یکی از دشوارترین و سنگین‌ترین حملات در جنگ این کشور باشد.
 
سرگئی لاوروف؛ وزیر خارجه روسیه گفته است تروریست‌ها باید از ادلب محو شوند و آنها را به استفاده از غیرنظامیان به عنوان سپر غیرنظامی متهم کرده است.
 
لاوروف و همتای سوری‌اش ولید معلم تروریست ها را متهم کرده‌اند که در پی صحنه‌سازی یک حمله کیمیایی در ادلب هستند تا نیروهای حامی دولت را به عنوان مقصر آن جلوه دهند و زمینه مقابله به مثل نظامی امریکا را فراهم کنند.
 
آقای دمیستورا هم گفته هم دولت و هم تروریست ها توانایی درست کردن تسلیحات با ماده سمی کلورین را دارند.
 
وزیر خارجه سوریه پس از گفتگو با همتای خود در مسکو گفت: “دولت سوریه تا آخر خط می‌رود و هدف آن جنگجویان النصره هستند.”
 
هشدارهای سازمان ملل در خصوص وخامت وضعیت غیر نظامیان در آستانه جنگ سرنوشت ساز ادلب اما در شرایطی مطرح می شود که از نظر منتقدان، در سایه زورگویی و اقتدارگرایی قدرت های بزرگ دخیل و درگیر در جنگ خونبار سوریه، نقش سازمان ملل به یک سازمان بشردوستانه صرف تقلیل یافته است.
 
سازمان ملل در مواجهه با بحران سوریه، یکبار دیگر نتوانست آنگونه که انتظار می رفت یکی از مرگبارترین جنگ های قرن میلادی جاری را به نفع صلح و همزیستی جهانی، مدیریت و مهار کند.
 
با این حال، این سازمان در جنگ سوریه، به طور کامل، بی طرف هم نبوده است. هربار که دولت سوریه و متحدان آن، قصد کرده اند یکی از پایگاه های قدرت تروریست ها را آماج قرار دهند، یکی از اهرم های فشار قدرت های غربی حامی تروریست های ضد سوری، همین سازمان ملل متحد بوده است که با هشدارهای حقوق بشری اش، تلاش کرده، دولت سوریه و هم پیمانان آن را بدتر از تروریست های خون آشامی نشان دهد که سوریه را به نابودی کشانده و زندگی را بر مردمان آن جهنم ساخته اند.
 
سازمان ملل متحد همچنین در قبال اتهام های واهی و برساخته امریکا و متحدانش در خصوص استفاده دولت سوریه از تسلیحات کیمیایی علیه غیر نظامیان و مردم بی دفاع نیز یا غیر مسؤولانه سکوت کرده و یا با آن همراهی نشان داده است.
 
همین سیاست را در برابر تجاوزهای پیوسته رژيم اسراییل به خاک سوریه از سوی سازمان ملل متحد، شاهد بوده ایم.
 
با این وصف، نگرانی ها و هشدارهای مکرر سازمان ملل در قبال وضعیت حقوق بشری در ادلب در آستانه آغاز آخرین پرده جنگ ضد تروریستی دولت سوریه و متحدان آن در ادلب، پیش از آنکه برای کمک به مردم سوریه و غیر نظامیان مظلوم قربانی جنگ باشد، به منظور توجیه و زمینه سازی برای اقدامات بعدی قدرت های حامی تروریزم در سوریه از جمله امریکا برای حمایت از تروریزم صورت می گیرد.
 
این همان چیزی است که سرگی لاوروف؛ وزیر امور خارجه روسیه نیز پیشتر تلویحا در باره آن، هشدار داده و گفته است که تروریست ها در تدارک راه اندازی یک سناریوی حمله کیمیایی در ادلب هستند تا با مسؤول جلوه دادن دولت سوریه، راه را برای دخالت حامیان خود در جنگ آینده این ولایت، همواره کنند.
 
هشدارهای سازمان ملل هم به نوعی همراستا با این تلاش ها قابل ارزیابی است؛ در غیر آن، این سازمان، به جای آنکه نگران تبعات حقوق بشری جنگی برای آزادی و حاکمیت ملی سوریه باشد، باید از اسارت مردمی نگران باشد که سال هاست در ادلب تحت حاکمیت تروریست های خونریز و وحشی زندگی می کنند و هیچ سازمان بین المللی نسبت به سرنوشت آنها و نجات شان از آن مخمصه مرگبار و دردآور، احساس مسؤولیت نمی کند.
 
دولت سوریه بر پایه قوانین بین المللی، حق دارد که برای آزادی سرزمین و مردم اش از چنگال تروریست های مورد حمایت امریکا، اروپا، اسراییل و اعراب، متوسل به زور شود و این چیزی است که در آخرین پرده جنگ سوریه در ادلب، در شرف وقوع است؛ اما ظاهرا امریکا به کمک سازمان های بین المللی تحت سلطه اش از جمله سازمان ملل متحد، تلاش می کند تروریست های در انتظار مرگ در ادلب را نجات دهد و این نجات از آنجایی که دیگر تروریست ها در سوریه، جایی برای پناه بردن ندارند تا با ایجاد دهلیزهای امن برای خروج آنها، فراهم شود، باید با استفاده از اهرم هایی مانند شبیه سازی حمله کیمیایی یا نگرانی های حقوق بشری صورت بگیرد.
 
محمدرضا امینی – وستر