غزنی؛ نه بازسازی، نه امنیت، نه انتخابات


غزنی؛ نه بازسازی، نه امنیت، نه انتخابات

گروه طالبان یکبار دیگر حملات گسترده خود در مرکز و ولسوالی‌های غزنی را شدت بخشیده و نیروهای امنیتی افغانستان را در حالت دفاعی قرار داده اند.
 
مقامات محلی غزنی در تازه ترین مورد از مهار ۹ مورد حمله گسترده طالبان در برخی ساحات مرکز و چند ولسوالی این ولایت نیوز می‌دهند.
 
فرید مشعل؛ فرمانده پولیس غزنی گفته است: طالبان حملات شدیدی را بر پسته های امنیتی حوزه اول و دوم شهر غزنی و منطقه شهباز مرکز و همچنین بر ولسوالی های اندر، قره‌باغ، گیلان، واغظ و آب بند ترتیب داده بودند که در نتیجه مقاومت نیروهای امنیتی همه حملات به عقب زده شده است.
 
فرمانده پولیس غزنی افزود که آنلاین گذشته در منطقه منگور مرکز غزنی یک موتر مملو از مواد انفجاری طالبان منفجر شد که در نتیجه آن ۱۵ طالب به همراه یک فرمانده آنان کشته شده است.
 
این تنها برشی کوتاه از سناریوی غم انگیز آنلاینهای تلخ و دشوار غزنی است؛ ولایتی که روی کاغذ، درجه اول محسوب می شود؛ اما در عمل، هیچ جایگاهی در سیاست های اقتصادی، امنیتی و سیاسی دولت مرکزی ندارد.
 
یک اداره نیم بند حاکم بر بخشی محدود از مرکز شهر، تاکنون فقط توانسته از محدوده حضور مهره های خود دفاع کند.
 
مردم غزنی اما نگران اند. نگران سقوط این شهر به دست طالبان، نگران استیلای دوباره حکومت وحشت و دهشت، نگران خونریزی هایی که آنلاین به آنلاین فزاینده تر می شود.
 
آمار بالای تلفات نیروهای امنیتی و درگیری هایی که می رود تا دامنه آن محدوده مرکز شهر غزنی را نیز فرابگیرد و همه آنلاینه نزدیک و نزدیک تر می شود، چشم انداز تیره ای را در برابر آینده این ولایت قرار داده است.
 
دیگر هیچ ولسوالی غزنی، امن نیست. نمونه بارز آن، ولسوالی جغتو است که در ۱۷ سال گذشته، امنیت پایدار و قابل قبولی را تجربه کرد؛ اما این آنلاینها جولانگاه بی مهار تروریست های پا برهنه ای است که هیچ مانعی جلودار شان نیست. نیروهای امنیتی معدودی که برای حفاظت از آخرین خاکریزهای دولت در این ولسوالی، مقاومت می کنند، در موج حمله های طالبان، مظلومانه کشته می شوند و آنلاین به آنلاین از شمار آنها کاسته می شود.
 
علیرغم تغییر در مهره های کلیدی سیاسی و امنیتی حکومت محلی غزنی، وضعیت این ولایت اما هرگز شاهد بهبود نبوده است.
 
دولت عملا در موضع تدافعی قرار دارد و روشن نیست که تا چه زمانی می تواند در برابر موج های سنگین حملات گروهی طالبان، دوام بیاورد و از سقوط این ولایت به دست تروریست های طالبان، جلوگیری کند.
 
این تنها بخشی از مشکلات این آنلاینهای غزنی است. به تازگی کمیسیون انتخابات پس از ماه ها تنش و کشمکش و بحران و بی سرنوشتی، اعلام کرد که طرح تعلیق انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی در غزنی، به حکومت ارائه شده و هیأتی بلندپایه در این زمینه تصمیم می گیرد.
 
با این وصف، غزنی می رود تا از یکی دیگر از روندهای مهم و سرنوشت ساز ملی، یعنی انتخابات پارلمانی که پس از سال ها تأخیر برگزار می شود، حذف شود.
 
در این میان، شماری عقیده دارند که ناامنی های جاری و جولان های جنون آمیز تروریست های وحشی در سراسر ولایت غزنی، به ویژه ولسوالی های سابقا امن این ولایت نیز از سناریوی دولت مرکزی برای آشفته کردن فضای انتخابات پارلمانی در این ولایت، آب می خورد؛ سناریویی که از برگزیده شدن ۱۱ نماینده شیعه در انتخابات پیشین پارلمانی و واکنش دولت کرزی به این رویداد، شروع شد و با حوزه‌ای کردن انتخابات در این ولایت از سوی کمیسیون انتخابات و ماجراهای پس از آن، ادامه پیدا کرد و اینک با ناکامی طرح حوزه‌ ای شدن انتخابات غزنی، طرح حذف کامل این ولایت از این روند، کلید خورده است.
 
با اینهمه، غزنی همواره تافته جدا بافته سیاست های ملی دولت مرکزی بوده است.
 
این ولایت سال ها پیش، پایتخت فرهنگی جهان اسلام نامگذاری شد؛ اما حتی همین فرصت هم نتوانست این ولایت را به امتیازهایی مانند بازسازی، توسعه و ثبات برساند و چهره غزنی، همچنان غمناک و غریب و غبارآلود باقی ماند.
 
اکنون تنها یک گام برای کوبیدن آخرین میخ بر تابوت غزنی باقی مانده است و آن حذف این ولایت از نقشه افغانستان و اعلام کشور مستقل «امارت اسلامی» در آن است.
 
نرگس اعتماد – وستر