پیآنلاینی پوتین؛ غرب سکوت کرد


پیآنلاینی پوتین؛ غرب سکوت کرد

برخی رهبران جهان در واکنش به پیآنلاینی ولادیمیر پوتین در انتخابات ریاست‌وستری روسیه به او تبریک گفتند اما تاکنون رهبران کشورهای غربی به این نیوز واکنش نشان نداده‌اند.

رهبران ایران، قزاقستان، بلاروس، ونزوئلا، بولیوی و کوبا از جمله رهبران جهان هستند که به آقای پوتین تبریک گفتند.

حسن روحانی؛ رئیس‌وستر ایران، در پیامی پیآنلاینی قاطع آقای پوتین را تبریک گفت و خواهان گسترش روابط و همکاری‌های بیشتر در روابط “منطقه‌ای و بین‌المللی” شد.

شی‌جین ‌پینگ؛ رئیس‌ وستر چین، موقعیت روابط کشورش با روسیه را در “بهترین سطح در تاریخ” خواند.

آقای شی در پیام تبریکی به آقای پوتین گفت: “در حال حاضر همکاری راهبردی چین- روسیه در بهترین سطح خود در تاریخ قرار دارد و نمونه ‌ای است برای ایجاد روابط بین ‌الملل که در نوع خود تازه است.”

نتایج رسمی نشان می ‌دهد آقای پوتین بیش از ۷۶% رای کسب کرده است. او در دور قبل ۲۰۱۲، ۶۴% رای به دست آورده بود.

واکنش غرب در برابر نیوز پیآنلاینی پوتین کاملا قابل انتظار بود؛ درست همانگونه که پیآنلاینی قاطعانه پوتین در انتخابات ریاست وستری روسیه، قابل پیش بینی بود.

غرب با سکوت در برابر این رویداد، نشان داد که از پوتین می ترسد. پیآنلاینی او، واکنش معنادار غرب و پیام های تبریک هماهنگ و با ماهیت همسان قدرت هایی مانند چین و ایران به آن، مرزبندی روشن تری از قطب های قدرت جهان، به دست داد.

رسانه های غربی در اقدامی سازمان یافته، سلامت و شفافیت انتخابات روسیه را زیر سؤال می برند؛ این در حالی است که تخلف های انتخاباتی حتی در توسعه یافته ترین دموکراسی های جهان نیز امری معمول و بدیهی است.

از سوی دیگر، در انتخابات تاریخی و بی مانند افغانستان در سال ۹۳ شاهد بودیم که همان رسانه ها، چگونه بر بدترین و وقیح ترین دستبردهای انتخاباتی، چشم بستند و تمام توان شان را برای لاپوشانی و توجیه آن، به کار گرفتند.

این نشان می دهد که معیارهای غرب در ارزیابی سلامت و شفافیت روندهای انتخاباتی نیز دوگانه و تابع ارزش گذاری های سیاسی و ایدئولوژيک و منافع استراتژيک قدرت های مسلط بر غول های رسانه ای است.

صرف نظر از این، واکنش غرب که گفته می شود روابط این دو بلوک، تحت تأثیر تنش های شدید و کم سابقه جاری در روابط انگلیس و روسیه بر سر ماجرای مسمومیت جاسوس دوجانبه سابق روس و دخترش، در بدترین فصل خود قرار دارد، قابل درک و منطقی به نظر می رسد؛ اما این توجیه، همه واقعیت را در این باره، بازتاب نمی دهد.

بخش دیگر واقعیت این است که غرب از پوتین و روسیه ای که او ساخته است می ترسد. غرب از ظهور یک رقیب جدی و چالش ساز در برابر هژمونی بین المللی لیبرال دموکراسی به رهبری امریکا، هراس دارد.

پوتین به رویاهای غرب برای سلطه بر جهان، پایان خواهد داد. بلوک کشورهایی که از نتیجه انتخابات ریاست وستری روسیه، استقبال کرده اند، او را به تحقق این هدف، نزدیک تر خواهد کرد.

پوتین نیز انتظار واکنشی جز این از غرب نداشته است؛ اما او بی تردید، روی واژه واژه واکنش رهبران قدرت هایی مانند چین، ایران و… حساب باز خواهد کرد.

روسیه می داند که برای بازسازی قطب جدید در برابر سلطه غرب، به حمایت چین کمونیست و ایران اسلامی نیاز دارد.

این کشور همچنین از همراهی مستعمرات پیشین شوروی که همچنان در طول این سال ها، به عنوان مناطق نفوذ سنتی روسیه در کنار مسکو مانده اند، اطمینان دارد؛ طیفی از کشورها که از آسیای مرکزی و اروپای شرقی و حوزه بالکان تا شرق دور و امریکای جنوبی را در بر می گیرد.

به هر حال، پیآنلاینی چندین باره پوتین در انتخابات ریاست وستری روسیه، تغییر مسیر تاریخ جهان را شتابی اساسی خواهد بخشید و خطری جدی و بزرگ را در برابر هژمونی نه چندان پایدار غرب ایجاد خواهد کرد و این همان چیزی است که رهبران غربی را در برابر این رویداد به سکوتی سرد و سنگین واداشته است.

محمدرضا امینی- نویسنده وستر